| تبليغات | X |
سلطان جهانم به چنین روز غلام است!
__________________________ ______________ ____________________
و بنا شد که دلم را چه کنم یادم نیست
من نشانی دل دربه درم را با تو
از تو پرسیده ام اما چه کنم یادم نیست
__________________________ ______________ ____________________
روز فراق را که نهد در شمار عمر..
حافظ.
__________________________ ______________ ____________________
شراب تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش
که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش
__________________________ ______________ ____________________
روز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
__________________________ ______________ ____________________
کامم از تلخی غم چون زهر گشت بانگ نوش شادخواران یاد باد
__________________________ ______________ ____________________
حق نگهدار که من میروم الله معک
__________________________ ______________ ____________________
همچو تبم نمیرود آتش مهر از استخوان......
__________________________ ______________ ____________________
ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد
__________________________ ______________ ____________________
ایدل مباش یکدم خالی ز عشق و مستی وآنگه برو که رستی از نیستی و هستی
گر جان به تن ببینی مشغول کار او شو هر قبله ای که بینی بهتر ز خود پرستی
با ضعف وناتوانی همچون نسیم خوش باش بیماری اندرین ره بهتر ز تن درستی
در مذهب طریقت خامی نشان کفرست آری طریق دولت چالاکی است و چستی
تا فضل و عقل بینی بی معرفت نشینی یک نکته ات بگویم خود را مبین که رستی
در آستان جانان از آسمان میندیش کز اوج سر بلندی افتی به خاک پستی
خار ارچه جان بکاهد گل عذر آن بخواهد سهل است تلخی می در جنب ذوق مستی
صوفی پیاله پیما حافظ قرا به پرهیز ای کوته آستینان تا کی دراز دستی
__________________________ ______________ ____________________
